03nóvember

Sumir

læknar/kennarar (eiginlega meira kennarar innan sviga því þeir eiga í raun ekki skilið að fá að kenna sig við það starfsheiti) virðast á einhvern dularfullan hátt hafa gert samning við sambland af djöflinum og eðlisfræðingi (er djöfullinn kannski bara helvíti góður eðlisfræðingur?) til að geta stöðvað tímann. Tíu mínútur líða alls ekki hjá eins og tíu mínútur á skurðstofu, í kaffitíma eða í almennri kennslustund. Þær líða bara alls ekki neitt. Og þegar kona er inni í dimmu herbergi þar sem röntgen- og tölvusneiðmyndir eru einu ljósgjafarnir þá er bara alls ekkert einfalt að halda sér vakandi. Ég sem hélt að ég væri komin yfir það tímabil í lífinu þar sem ég sofna í tímum.
03. nóvember 2008 klukkan 18:42
Dagbjört Helgadóttir
3 athugasemdir
27október

Ţar til annađ kemur í ljós

þá dreymdi mig í nótt að það væri nóttin sem klukkustund bætist við líf Dana og annarra Evrópubúa. En hvort það hafi einhver sagt mér það í mókinu í gærmorgun á sumsé eftir að koma í ljós... svar óskast.

Lífið er fullt af nýjum og spennandi hlutum þessa dagana. Sumum skemmtilegum, öðrum ekki eins skemmtilegum. Það eiginlega kemur mér á óvart hvað ófarir annarra snerta mig mikið en eftir á að hyggja kemur það mér á óvart að það komi mér á óvart. Ég sem held mér ekki þurri um augun yfir nokkrum einasta Grey´s þætti eða ER.
En það er gaman að það snerti mig ekkert að sjá skorið í mannshold, að lykt af brenndu mannsholdi sé ekkert svo hræðileg og að ég get hamið mig um að klóra mér í nefinu og hósta og hnerra þegar slíkt er ekki vel séð af skurðstofuhjúkkum sem fylgjast með hverju einasta blikki augna minna. Hins vegar er ekki gaman að segja frá því að það eina sem gerð var athugasemd við að ég gerði og ég látin skipta um hanska í miðri aðgerð var eitthvað sem ég horfði á skurðstofuhjúkkuna gera nokkrum mínútum síðar án þess að blikka (nei ok, hún sneri baki í mig, það var bara eitthvað svo sniðugt að segja þetta). Réttlætiskennd minni var misboðið.
27. október 2008 klukkan 18:55
Dagbjört Helgadóttir
9 athugasemdir
13ágúst

Ísfólkiđ

Það er greinilega ekki alls staðar tekið út með sældinni að vera mikið fyrir ís.
13. ágúst 2008 klukkan 00:25
Dagbjört Helgadóttir
1 athugasemd
31júlí

Flasssaga

Eftir sólarsleik í sundlauginni í tvo tíma og boot camp í klukkutíma (já ég gat það og dó ekki á þessari klukkustund sem bootcampið tók) var ég greinilega orðin eitthvað ryðguð í því hvernig kona klæðir sig í pils því ég gleymdi að renna upp rennilásnum sem er akkúrat fyrir miðju á rassinum á mér, hneppti bara tölunni. Sökum þess gekk ég hnarrreist um miðbæinn með rassin dáldið úti þangað til Eyrún loksins tók eftir því. Þá vorum við búnar að ganga frá bílastæðinu við Bæjarins bestu, að Red chili, setjast niður og bíða bitrar eftir þjónustu sem aldrei kom og farnar aftur framhjá Kaffibrennslunni þar sem fullt af fólki sat, allt áður en þetta uppgötvaðist. Ég get þó litið á björtu hliðarnar, ég var í leggings (reyndar fjólubláum hálfgegnsæjum og því sáu allir sem vildu að ég var í hvítum nærbuxum innanundir) og ég var ekki að sýna fullt af fólki brjóstin á mér á 17. júní (takk Eyrún fyrir að segja mér verri sögu á ögurstundu).
31. júlí 2008 klukkan 13:32
Dagbjört Helgadóttir
3 athugasemdir
04júlí

Brćđi

mín náði hæstu hæðum þegar ég fann pítsuafganginn síðan í gærkvöldi/fyrrakvöld hálfétinn í ísskápnum áðan en ég skildi hann eftir á morgunvaktinni í dag/gær til að eiga til góða á næturvaktinni sem var framundan. Ég vona að ananasinn hafi staðið í þeirri sem gerðist svo kræf að borða annarra kvenna Eldsmiðjupítsuafganga. Takmarkið er að hemja sig meira en Ross svo ég verði ekki rekin tímabundið sökum heiftar í garð þeirrar sem borðaði nestið mitt (fyrir þá sem þekkja til í Friends).
04. júlí 2008 klukkan 04:02
Dagbjört Helgadóttir
6 athugasemdir
03júlí

Hrćsni

er eitthvað sem ég er ekki hrifin af. Það voru þó óviðráðanlegar ástæður sem ollu því að ég hjólaði hjálmlaus heim frá hjólaverkstæðinu á Hverfisgötunni í dag. Hrikalegt, var með sektarkennd alla leiðina heim. Ég sem hef gert í því að skamma fólk (sem ég þekki) sem ekki notar hjálma. Það leiðir mig að spurningu dagsins: Veit einhver hvar hjálmurinn minn er niðurkominn? Ég hef sennilega skilið hann eftir einhvers staðar fyrir meira en einu og hálfu ári síðan - því það er svo langt síðan ég hjólaði síðast.

Undanfarnar vikur hafa liðið hratt. Kláraði rannsóknarverkefnið og veit nú þegar að ég náði en einkunn kemur ekki fyrr en í ágúst. Fór til Danmerkur að kynnast nýja litla frænda mínum, leika við Helga Gný og hlusta á stórskemmtilegu tónlistina sem hann spilar daginn út og daginn inn, dást að Jóhönnu ofurkonu, leyfa mági mínum að elda ofan í mig og heimsækja Horsensfólkið. Fékk svo dönsku ljósmóðurina mína í heimsókn um síðustu helgi og við gerðum ýmislegt skemmtilegt eins og að fara á Narniu í bíó og í laugardagsbíltúr með Helgu Dröfn.

Hef komist að því að mér myndi henta vel að vera múslimakona eða búa í Asíulöndunum þar sem tíðkast að vera með maska fyrir vitunum þegar fólk er veikt. Það vill nefnilega svo til að það virkar mjög vel að vera með trefilinn fyrir munni og nefi þegar ég geng framhjá ofnæmisplöntum eins og breiðunni af arfanum með hvítu blómunum sem er við Njarðargötuna/Vatnsmýrina. Verst að það lítur út fyrir að ég sé að misskilja í grundvallaratriðum með trefilinn fyrir öllu andlitinu nema augum í glaða sólskini að sumri.
03. júlí 2008 klukkan 00:45
Dagbjört Helgadóttir
Engin athugasemd
22maí

Marcel

Það virkar ekki að gúgla í svefni. Það koma engar síður upp í þannig gúgli. Ég var búin að gúgla nokkrum sinnum Friends, monkey þegar mér tókst loksins að muna það upp á gamla mátann (þ.e. án þess að gúgla) - enn í svefni. Það finnst mér vel af sér vikið.
22. maí 2008 klukkan 11:02
Dagbjört Helgadóttir
7 athugasemdir
19maí

Fegurđ

Það er eitt sem er verra en að vera með stóra bólu einhvers staðar: Að vera með stóra bólu á nefinu á partinum milli augnanna þannig að kona getur séð bóluna án þess að líta í spegil.

Reyndar er eitt meira pirrandi en það: Að vera með bólu sitt hvorum megin á þessum tiltekna parti nefsins milli augnanna þannig að kona getur séð bólu hvert sem hún lítur.

Það er sumsé tvennt verra en að vera með stóra bólu einhvers staðar.
19. maí 2008 klukkan 01:23
Dagbjört Helgadóttir
5 athugasemdir
18maí

Jarđskjálfti

reyndar sá minnsti sem um getur býst ég við, reið yfir fyrir nokkrum mínútum. Hann stóð í sirka 2 sekúndur og tölvan mín hristist til hliðanna einu sinni í kjöltunni á mér. Þetta var samt nóg til að láta hjartsláttinn minn aukast ansi mikið á stuttum tíma.

Önnur merkilegheit:
-Ég er búin að taka fram sumarjakka til notkunar. Lofa þó engu um að ekki verði gripið í vetrarúlpuna áður en haustið tekur við.

-Ég fór á
Mamma mamma í Hafnarfjarðarleikhúsinu um síðustu helgi og það var ein skemmtilegasta sýning sem ég hef farið á. Allt við hana var frábært, allt frá því að fara úr skónum og fá ullarsokka í staðinn og þar til við fengum pönnukökur eftir sýningu - alveg óbyggis. Hvet alla sem hafa hugsað sér að gera eitthvað skemmtilegt næstu vikurnar að drífa sig.

-
Systa er gengin 37 vikur í dag þannig að henni er leyfilegt að fara af stað frá og með deginum í dag :)

-Ég er búin að fjárfesta í miða til útlandsins svo ég geti séð bumbu/bumbu og barn/barn.

-Fyrst þarf ég að klára rannsóknarverkefnið mitt sem ég mun vonandi gera 2. júní.

-Núna er kannski kominn tími á sýnateljara: Fékk 25 sýni í viðmiðunarhóp og 9 í sykursýkishópinn.

-Kristín var fyrsti gesturinn til að heyra í samfarastununágrönnum mínum. Nú er loksins komin staðfesting á því að ég var ekki að ímynda mér þetta. Hjúkk.

-Mér þykir ástæða til að minna fólk aftur á Mamma mamma. Þið veeeeerðið að fara á það!

Já það var þetta sem þurfti til að ég bloggaði - jarðskjálfti.
18. maí 2008 klukkan 01:10
Dagbjört Helgadóttir
7 athugasemdir
23mars

Skemmtilega danskonan

mætti á svæðið á Apótekinu áðan. Ég man ekki til þess að hafa komið þangað síðan alvöru apóteksstarfsemi var á staðnum - en oft horft inn um gluggana sökum heppilegrar staðsetningar fyrrverandi vinnunnar minnar.
Við Elsa dönsuðum einstaklega fallega með þokkafullum limaburði á meðan Eva horfði á. Ég klikkaði á ilmvatninu í þetta skiptið en mér fannst ansi margir vera með nóg fyrir mig líka þannig að ég var ekkert að stressa mig á þessu. Ef það hefði orðið neyðarástand hefði ég alltaf getað sett á mig rosavellyktandi glossið mitt sem bræðir allar svitalyktarörður í fimmtíu metra radíus.
Var fullmikið klædd en samt blaut í gegn af svita við heimkomu. Ef það hefði verið teygja í hárinu á mér hefði hún líka verið blaut. Það skýrist af því að hugsunin á bakvið útbúnaðinn var ekkert bæjarstand heldur orgeltónleikar sem mér var boðið að hlýða á í dag. Fróðum mönnum fannst spilarinn einstaklega fær þannig að ég segi auðvitað líka að þetta hafi verið stórkostlegir tónleikar sem seint verða toppaðir þrátt fyrir lítið vit mitt á orgelspileríi. Það komu þó reglulega svona ofsa vondukallalegir partar og inn á milli sólskin að vori með smá dass af ofsaspennandi konan er að hlaupa til að ná lestinni - köflum. Náði meira að segja nokkrum sinnum að fá gæsahúð af tónlistaráhrifum (var of vel klædd, eins og áður sagði, til að þetta hafi getað verið kuldahrollur). Óska próftaka aftur til hamingju, og auðvitað
konunni hans líka. Það verður gaman að heimsækja þau í nýja slotið í sumar.
23. mars 2008 klukkan 03:57
Dagbjört Helgadóttir
5 athugasemdir

Ađalvalmynd

sniđugt

Auglýsing

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Ţennan mánuđ: ...
  • Frá upphafi: ...

Gamla síđan mín fćr sér ,,kubb":

Fólk sem er duglegt ađ taka myndir

Leit

Innskráningar kubbur